اطلاع رسانی

قطره بارون وقتی داره سقوط میکنه تحت تاثیر دو تا نیرو هست. یکی جاذبه زمین و یکی هم نیروی مقاومت هوا. اولش نیروی جاذبه زمین بیشتره و قطره به سمت پایین شتاب میگیره. بعد از یه مدتی، سرعت که بیشتر شد، نیروی مقاومت همینجور بیشتر میشه تا با نیوری وزن برابر بشه. از اینجا به بعد دیگه سرعت قطره بارون زیاد نمیشه. با همون سرعت میاد پایین. از اینجا میشه فهمید که نیروی مقاوت هوا هم دیگه بیشتر نمیشه. چون همینجوری مساوی با نیروی وزن باقی مونده. و خب از اینجا این احتمال فیزیکی مطرح میشه که این نیروی مقاومت هوا با سرعت باید رابطه داشته باشه. ولی چه جوری؟

مقاومت هوا یا بهتر بگم اصطکاک سیالات، چیز خیلی مهمیه. و ور رفتن به نیروی مقاومت وارد شده بر یک قطره آب، میتونه شروع خوبی باشه واسه فهمیدن این نیرو.

شروع کار میتونه با اندازه گیری سرعت قطره باران در لحظه خوردن به زمین باشه. و خب فکر کردن روی یک وسیله که بتونه این سرعت رو برای ما اندازه بگیره. بعد از اون با داشتن ارتفاع ابر ( که از صدای رعد و برق و حتی نوع ابر و … معلوم میشه) و دانستن مقداری مکانیک سقوط! می شود به نکات جالبی رسید.

البته فقط لازم نیست منتظر باران باشیم. پاشیدن قطره های آب از ارتفاع به قدر کافی بلند می تواند یک باران مصنوعی باشد . فقط یک سوال مطرح می شود که از کجا بفهمیم که باران مصنوعی به سرعت حد رسیده است یا نه. که فکر میکنم فهمیدنش کار ساده‌ای باشد.