ساخت تف سنج

وسایل مورد نیاز

1- یک سی‌دی یا دی‌وی‌دی که بتوان برای این پروژه مصرف کرد. ما آن را خراب نمی‌کنیم اما برداشتن آن باعث خراب شدن طیف‌سنج می‌شود. برای این پروژه سی‌دی‌های نرم‌افزارهای قدیمی مناسب هستند.

2- جعبه‌ی مقوایی. یک مکعب 20 سانتی‌متری خوب است اما هر اندازه‌ای که بتوان سی‌دی یا دی‌وی‌دی را نگه‌دارد برای این کار مناسب است.

3- دو عدد تیغ صورت تراشی (یک لب تیز). این تیغ‌ها در فروشگاه‌های رنگ فروشی یا ابزارفروشی یافت می‌شوند.

4- لوله‌ی مقوایی کوچک. همانند آنچه که کاغذ یا پارچه را به دور آن می‌پیچند.

5- مقداری نوار چسب شفاف.

6- مقداری نوار چسب آلومینیومی (در ابزارفروشی‌ها پیدا می‌شود) یا مقداری ورق آلومینیوم و چسب.

ساخت طیف‌سنج ساده

طیف‌سنج ما از سه قسمت اصلی تشکیل شده‌است. یک شیار که از دو تیغ صورت تراشی حاصل می‌شود، توری پراش که از سی‌دی بدست می‌آید و بخش دیدن، که از لوله‌ی کاغذی ساخته می‌شود.

ساخت طیف‌سنج ساده

برای اطمینان یافتن از اینکه این سه قسمت به درستی ردیف و در امتداد قرار گرفته‌اند، ما از سی‌دی به عنوان وسیله‌ی اندازه‌گیری استفاده می‌کنیم و محل‌هایی که شیار و قسمت دیدن در آن قرار می‌گیرد را علامت می‌زنیم.

سی‌دی را روی جعبه قرار دهید (حدود 1 سانتی‌متر از کنار جعبه) و همانند شکل ته‌جعبه را ببندید. روی جعبه به کمک مداد، دایره‌ای هم اندازه‌ی سوراخ داخلی سی‌دی رسم کنید. این محلی است که لوله‌ی کاغذی از آن عبور می‌کند.

حال لوله‌ی کاغذی را روی جعبه قرار دهید، و آن را با دایره‌ای که اکنون کشیدید هم مرکز کنید. دایره‌ای دیگر مطابق پیرامون لوله‌ی کاغذی روی جعبه رسم کنید.

ساخت طیف‌سنج ساده

لوله را کمی روی جعبه حرکت دهید. 1 سانتی‌متر خوب است (در تصویر زیر لوله کمی بیش‌تر در سمت راست قرار گرفته است، اما به کمک نوارچسب آلومینیومی اشتباه جبران شده‌است) دایره‌ی دیگر پیرامون لوله‌ی کاغذی رسم کنید. این دایره‌ها محل‌هایی را نشان می‌دهند که قرار است بریده شوند.

ساخت طیف‌سنج ساده

به کمک چاقوی تیز (یا کاتر) یک بیضی (منطبق به دو دایره) روی جعبه ببرید. بیضی اجازه می‌دهد لوله‌ی کاغذی تحت زوایای مختلف در جعبه قرار گیرد.

ساخت طیف‌سنج ساده

مرحله‌ی بعدی این است که شیار را درست کنیم. جعبه را یک چهارم بچرخانید به طوری که بیضی که اکنون بریده‌اید سمت راست قرار گیرد. دوباره به کمک سی‌دی، دایره‌ی کوچک دیگری نزدیک کناره‌ی چپ جعبه رسم کنید.

شیار بسیار نزدیک سمت چپ جعبه است. چهارگوش کوچکی در جعبه ببرید (ارتفاع این چهارگوش برابر دایره‌ی کوچکی است که با سی‌دی رسم نمودید). پهنای چهار گوش حدود 1 سانتی‌متر و ارتفاع آن 5 سانتی‌متر است.

ساخت طیف‌سنج ساده

با احتیاط دو تیغ را از بسته بیرون آورید، و روی سوراخ چهار گوش قرار دهید. قسمت تیز تیغ‌ها را تقریباً در تماس با هم قرار دهید. تیغ‌ها را روی جعبه بچسبانید، دقت کنید فاصله‌ای بین تیغ‌ها وجود داشته باشد و این فاصله در بالا یا پایین پهن‌تر نشود.

ساخت طیف‌سنج ساده

سپس جعبه را رو به بالا قرار دهید، به طوری که شیار به سمت شما باشد. حال سی‌دی را روی دیوار پشتی جعبه بچسبانید. سمت رنگین‌کمانی آن باید به سمت شما باشد و سمت چاپ خورده‌ی آن به مقوا بچسبد. تصویر نشان می‌دهد که سی‌دی خیلی به سمت چپ متمایل است. سمت چپ سی‌دی باید به همان اندازه که شیار از سمت چپ جعبه فاصله دارد قرار داشته باشد.

ساخت طیف‌سنج سادهساخت طیف‌سنج ساده

حال هر محلی روی جعبه که نور ممکن است وارد یا خارج شود را درز گیری کنید. برای این منظور از نوارچسب آلومینیومی استفاده کنید. اگر نوار چسب آلومینیومی در اختیار ندارید می‌توانید از ورق آلومینیومی و چسب استفاده کنید.

ساخت طیف‌سنج ساده

مرحله‌ی آخر استفاده از نوار چسب آلومینیومی برای چسباندن لوله‌ی کاغذی به جعبه است. نوار چسب آلومینیومی، اطراف لوله را درز گیری می‌کند تا نوری از اطراف لوله وارد نشود. برای اطمینان از اینکه زاویه لوله درست است، شیار را در مقابل نور قرار دهید و از طریق لوله نگاه کنید و لوله را آنقدر حرکت دهید تا بتوان طیف کامل نور (از بنفش تا قرمز) را دید.

ساخت طیف‌سنج ساده

طیف‌سنج اکنون آماده‌ی استفاده است.

 برگرفته از سایت تبیان


آزمایشگاه ( بهمن 92)

PDF آزمایشگاه فیزیک 1




در این پست آشنایی با اصول انجام آزمایش، روش های تحلیل داده ها، برآورد خطاها، نحوه انجام آزمایش ها، خواسته های آزمایش در دستور کار آزمایشگاه آورده شده است. دانشجویان برای هر آزمایش باید به تعدادی سئوال نیز پاسخ د هند که حستجو برای یافتن پاسخ آنها به تکمیل یادگیری موضوع آزمایش کمک می کند. 


مفاهیم اولیه آشنایی با اصول انجام آزمایش و انواع خطاها

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/00.pdf

آزمایش شماره 1 اندازه گیری طول، جرم و تقعر (I)


http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/01.pdf

آزمایش شماره 2 اندازه گیری چگالی به روش ارشمیدس و اندازه گیری زمان عکس العمل شخص (II) 

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/02.pdf

آزمایش شماره 3 اصطکاک 

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/03.pdf

آزمایش شماره 4 سرعت، شتاب و قانون دوم نیوتن

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/04.pdf

آزمایش شماره 5 تعادل


http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/05.pdf

آزمایش شماره 6 حرکت پرتابی

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/06.pdf

آزمایش شماره 7 آونگ کاتر

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/07.pdf

آزمایش شماره 8 برخورد

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/08.pdf


آزمایش شماره 9 حرکت دورانی

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/09.pdf

آ
زمایش شماره 10 حرکت هماهنگ ساده،سقوط آزاد و آونگ ساده

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/10.pdf


سربرگ سربرگ آزمایشگاه

http://physics.sharif.edu/~genphyslabs1/manual/11.pdf

نیروسنج بسازید!

نیروسنج بسازید!

نیروسنج بسازید!

نیرو همان کششی است که در جهان بین اجسام وجود دارد.

 با ساخت این ابزار جمع و جور با استفاده از وسایلی که در هر خانه ای یافت می شود، می توانید به راحتی اندازه گیری نیروهای اعمالی در اطرافتان بپردازید و به این ترتیب فشار و کشش لازم برای اعمال هر مقدار نیرو را به طور تجربی احساس کنید!

پس دانشمندان عزیز، برای شروع کار ابتدا وسایل زیر را آماده نمایید!

نیروسنج بسازید!

دو عدد لوله PVC  یکی به طول حدوداً 5 سانتی متر و دیگری تقریبا 20-30 سانتی متر . دقت کنید که ضخامت لوله ها طوری باشد که لوله 30 سانتی متری به خوبی درون لوله 5 سانتی متری جا شده و حرکت نماید.

نیروسنج بسازید!

دو عدد واشر فلزی کوچک

نیروسنج بسازید!

یک عدد کش لاستیکی محکم (طول کمی بیشتر از قطر لوله قطورتر باشد)

نیروسنج بسازید!

مقداری سیم

نیروسنج بسازید!

یک اره آهن بُر کوچک و کاغذ سمباده

نیروسنج بسازید!

سیم چین و انبر دست

نیروسنج بسازید!

 دریل یا هر وسیله ای برای سوراخ نمودن لوله ها

نیروسنج بسازید!

ابتدا لوله ها را در اندازه های مورد نظر ببرید و لبه های آن ها را با سمباده یا با یک چاقو با احتیاط کمی صاف نمایید. سپس به فاصله یک سانتی متر از ابتدی لوله ها سوراخ هایی در آن ها ایجاد کنید.

 

در لوله ی ضخیم تر دو عدد (با اختلاف زاویه 180 درجه) و لوله باریک تر چهار عدد سوراخ (با اختلاف زاویه 90 درجه) را طوری که کاملا در مقابل هم باشند ایجاد نمایید.

 

این کار را می توانید با استفاده از دریل و یا به کمک یک میخ داغ انجام دهید. دور تا دور سوراخ ها را با سمباده صاف کرده تا اصطکاک کش لاستیکی با لبه های تیز موجب پارگی کش نشود.

نیروسنج بسازید!نیروسنج بسازید!

روش میخ داغ:

اگر از روش ذوب کردن جهت ایجاد سوراخ ها استفاده می کنید، میخ را با انبر دست بر روی حرارت نگه دارید. دقت کنید که هر چه میخ داغ تر باشد بهتر است. در ضمن هنگام انجام این کار از استشمام بخار های سمی ناشی از ذوب شدن پلاستیک خودداری کنید.

نیروسنج بسازید!

بعد از انجام سوراخ کاری ها لوله باریک تر را درون لوله ضخیم قرار دهید طوری که دو سوراخ لوله ضخیم در مقابل دو تا از سوراخ های لوله باریک قرار گیرند. اکنون می بایست کش لاستیکی را از میان این سوراخ ها که در یک خط قرار دارند، عبور دهید (می توان این کار را به کمک یک سوزن بزرگ انجام داد).

نیروسنج بسازید!

بعد از عبور کش جهت جلو گیری از بیرون آمدن آن، دو سر کش را در بیرون لوله از درون حفره میانی واشر عبور دهید و دور قسمت بیرونی محکم گره بزنید! در شکل های زیر روش انجام این کار به طور واضح نشان داده شده است.

نیروسنج بسازید!نیروسنج بسازید!
نیروسنج بسازید!نیروسنج بسازید!

به این ترتیب کش شما محکم و آماده اندازه گیری نیرو شد!

نیروسنج بسازید!

البته قبل از شروع اندازه گیری هنوز چند کار باقی مانده. اول با استفاده از سیم برای نیروسنجتان یک قلاب آماده کنید که با استفاده از آن بتوانید به اجسام نیرو وارد نمایید.

نیروسنج بسازید!نیروسنج بسازید!

آخرین کار که مهمترین نیز است، کالیبره نمودن نیرو سنج است تا بتوانید از آن برای اندازه گیری نیرو استفاده کنید.

نوار کاغذی بر روی لوله باریک بچسبانید و بر روی آن محل قرار گیری قسمت پایینی لوله ضخیم را در حالت معمولی علامت بزنید. این نقطه صفر نیروسنج شما می باشد. اکنون شما به تعدادی شئ  با وزن های مشخص نیاز دارید (مثلا 100،200 و 500 گرم). برای انجام این کار می توانید کیسه ای را به سیم نیروسنج بسته و از بسته های مواد غذایی که وزنشان روی آنها نوشته شده استفاده کنید.

نیروسنج بسازید!نیروسنج بسازید!

 با قرار دادن هر بسته در کیسه محل انتهایی لوله ضخیم را روی کاغذ علامت زنید. با انجام چند باره ی این کار با وزن های مختلف نیروسنج شما درجه بندی یا به عبارتی کالیبره شده است.

نیروسنج بسازید!

نکته علمی :

نکته ای که لازم است به آن دقت شود این است که عددی که بر روی بسته های مواد غذایی نوشته می شود یا عددی که ترازو به ما نشان می دهد در واقع جرم آن ماده است.

به این ماده در نیروی گرانشی زمین نیرویی اعمال می شود که وزن نام دارد و اندازه ی آن برابر است با جرم  x 8/9 . برای راحت تر شدن محاسبات عدد جرم را ضربدر عدد 10 نیز می توان کرد. به این ترتیب اعدادی که شما بر روی شاخص نیروسنجتان می نویسید بر حسب واحد نیوتن ( که واحد نیرو است) می شود.

 

نیروسنج بسازید!

به عنوان مثال اگر جسم شما 500 گرم باشد جرم آن در واقع  5/0 کیلوگرم است، برای محاسبه نیروی وزن آن این عدد را در 10 ضرب کرده و حاصل را که عدد 5 نیوتن است روی شاخص نیروسنج می نویسیم.

 

پس ابتدا جرم ها را به کیلوگرم تبدیل نموده و سپس در عدد 10 ضرب می نماییم.

با انجام چند بار اندازه گیری های مختلف میتوان شاخص را به طور چشم تکمیل کرد و درجه بندی آن را ادامه داد.

 

دقت نیروسنج شما به ضخامت، طول و میزان استحکام کش شما بر می گردد.  توجه کنید که با کهنه شدن کش از میزان استحکام آن کاسته می شود پس هر چند هفته یک بار لازم است که کالیبر نیروسنج را مورد بررسی قرار دهید و در صورت نیاز نوار کاغذی درجه بندی را عوض کنید.

بسیار خوب! نیروسنج شما دیگر واقعا آماده است و شما می توانید از آن جهت اندازه گیری نیروهای فشاری و کششی استفاده کنید. حتی می توان از آن به منظور یک اعمال گر دقیق نیرو استفاده کرد.

نیروسنج بسازید!

دانشمندان جوانی که با قانون دوم نیوتن آشنایی دارند، می توانند از این وسیله برای بررسی این قانون نهایت استفاده را ببرند. به عنوان مثال با دانستن نیروی وارد به یک توپ در پرتاب آن به بالا، شتاب ، ارتفاع اوج، زمان طی شده و سابر اطلاعات دیگر قابل محاسبه می باشند!

برگرفته از سایت تبیان


معلق کردن توپ در هوا


معلق کردن توپ در هوا

معلق ماندن یک توپ به طور ثابت در جریان نامرئی هوا صحنه ی جالبی است. در این حالت وقتی تلاش می کنید توپ را با دست هل دهید، احساس می کنید که توپ نیرویی در خلاف جهت به دست شما وارد می کند . همچنین می توانید متوجه انحراف جریان هوا توسط توپ شوید. این آزمایش نیرویی که موجب بلند شدن هواپیما از سطح زمین می شود را نشان می دهد.

معلق کردن توپ در هوا وسایل مورد نیاز

  • سشوار ( یا جارو برقی )
  • کاغذ نازک (زرورق)
  • یک توپ تنیس رومیزی یا یک بالون کروی کوچک یا یک توپ پلاستیکی کوچک

 

 شرح آزمایشمعلق کردن توپ در هوا 

 سشوار را روشن کرده و رو به بالا نگه دارید. با دقت توپ را در جریان هوای سشوار به حال تعادل درآورید. به آرامی آن را از جریان هوا بیرون بکشید . توجه کنید وقتی فقط نیمی از توپ بیرون از جریان هواست، احساس می کنید به طرف جریان هوا کشیده می شود. توپ را رها کنید . خواهید دید که توپ به جلو و عقب نوسان می کند و سپس جایی نزدیک مرکز جریان هوا متوقف می شود.

 

معلق کردن توپ در هوا

 با یک دست توپ را اندکی از جریان هوا بیرون بکشید. با دست دیگر، یک تکه کاغذ نازک را در بالای توپ نگه داشته و در مورد جریان هوا در آن نقطه تحقیق کنید . توجه کنید که توپ جریان هوا را به طرف خارج منحرف می کند. اگر به جای سشوار از جاروبرقی و به جای توپ پینگ پنگ از توپ پلاستیکی استفاده می کنید، در عمل می توانید جریان منحرف شده که به دستتان برخورد می کند را احساس کنید.

 جریان هوا را کمی کج کنید و توجه کنید که توپ همچنان معلق می ماند.

 

 توپ را در جریان هوا متعادل کرده وسشوار و توپ را به طرف یک دیوار ببرید (کنج اتاق بهتر است) . افزایش ارتفاع توپ را ملاحظه کنید .

 

 معلق کردن توپ در هواچه اتفاقی در حال وقوع است؟

 وقتی توپ در جریان هوا معلق است، هوای بالارونده به زیر توپ برخورد کرده و یک ناحیه ی پر فشار در آن جا بوجود می آورد . ناحیه ی پر فشار زیر توپ از افتادن آن بر اثر کشش جاذبه ی زمین جلوگیری می کند.

 

 وقتی توپ را اندکی از جریان هوا خارج می کنید، هوا در اطراف قوس توپ که به مرکز جریان هوا نزدیک است، جریان پیدا کرده، و به سمت بالا می رود. جریان هوای روبه بالا نیرویی به سمت داخل به توپ وارد می کند (درست مثل نیرویی که جریان هوای رو به پایین زیر یک هلیکوپتر به پره های آن وارد می کند). این توضیح براساس قانون عمل و عکس العمل نیوتون می باشد.

 

 طریقه ی دیگر توجیه این رویداد آن است که وقتی هوا قوسی را پیرامون توپ طی می کند، باعث می شود فشار هوا کم شده و فشار هوای جو ساکن در طرف دیگر توپ، آن را به طرف جریان هوا هل دهد.

 

منبع: پایگاه ا طلاع رسانی آفتاب


تحقیق قانون ارشمیدس

عنوان آزمایش : تحقیق قانون ارشمیدس

هدف آزمایش : تعیین جرم حجمی اجسام با استفاده از قانون ارشمیدس

مبانی نظری آزمایش :

قانون ارشمیدس

هرگاه تمام یا قسمتی از یک جسم در سیالی غوطه ور شود ، به وسیله ی سیال نیرویی برابر با وزن سیال جابه جا شده به جسم وارد می شود ودرنتیجه جسم سبک تر می گردد . در جالت کلی سه وضعیت برای جسمی که در سیالی قرار دارد بهوجود می آید :

الف) اگر وزن جسم با نیروی ارشمیدس برابر باشد، جسم در سیال غوطه ور می ماند.

ب) اگر وزن جسم کم تر از نیروی ارشمیدس باشد،جسم بر روی سیال شناور می ماند.

ج ) اگر وزن جسم بیش تر از نیروی ارشمیدس باشد ، جسم به ظرفی که سیال در آن قرار دارد برخورد می کند.

وزن واقعی : وزن جسم در خلا را ، که معمولا با وزن جسم در هوا برابر است ، وزن واقعی(W) می نامند.

وزن ظاهری : وزن جسم در سیال را وزن ظاهری((W, می نامند.

وزن سیال هم حجم جسم که معادل با مقدار سبک شدن وزن جسم است را نیروی ارشمیدس می نامند(F) که این نیرو به صورت زیر تعریف می شود :

­  =    V g                                                                                                                                                (1)

که در آن   جرم حجمی سیال و V  حجم سیال  جابه جا شده ( حجم جسم ) است .

اگر جسمی را در سیال با جرم حجمی    غوطه ور کنیم ، با توجه به شکل (1)خواهیم داشت :

F   = W – W,                                                                                                                                            (2)

که در آن،(F) نیروی خالصی است که از طرف سیال به جسم وارد می شود ، و بنابر قانون ارشمیدس ، با وزن سیال جا به جا شده برابر است.

 

 

                                                                             با توجه به رابطه  های 1و 2 داریم :

(3)                                                                                    V g  = W –W,               = (m -  m,)g

از آن جا که طبق قانون ارشمیدس حجم سیال جابه جا شده با حجم جسم غوطه ور در سیال برابر است ، می توان نوشت :

(4)V = m                                                                                                                                                                   

که در آن ، جرم حجمی جسم غوطه ور در سیال است.

از روابط 3و 4 داریم :

(5)

و با استفاده از این رابطه ، با توجه به مشخص بودن جرم حجمی سیالی که جسم در آن غوطه ور است ، می توان جرم حجمی جسم را به دست آورد.

 

وسایل آزمایش :

استوانه ی مدرج ، ترازوی یک کفه ای سه اهرمی ، استوانه هایی از جنس های مختلف یا لیوان ( بشر ) ،و مقداری نخ.

روش انجام آزمایش :

1)      جرم استوانه فلزی را با ترازو سه بار در هوا اندازه گیری می کنیم .

2)      جرم استوانه فلزی را درون سیال با ترازو سه بار اندازه گیری می کنیم .

3)      به کمک رابطه ی جرم حجمی جسم و خطای آن را محاسبه می کنیم .

4)      با توجه به روش بالا جرم حجمی استوانه ی چوبی را تعیین می کنیم.

جدول اندازه گیری ها:

p

p, آب

m,ظاهری

mواقعی

 

53/3

97/

26

3/35

Al

67/

 

7/6

2/55

چوبی

89/7

 

9/48

1/8

طلایی

 

 

 

 

 

پرسش ها:

 

1)      با توجه به این که جرم کمیتی ثابت است ، علت تفاوت ظاهری جرم درون آب و هوا چیست؟

 

زیرا مولکول های آب به نسبت مولکول های هوا به هم نزدیک تر می باشند.

 

2)      کمیت m­­, نمایانگر چیست ؟

 

جرم استوانه ی فلزی درون سیال که با ترازو اندازه گیری می شود ، که جرم ظاهری می نامند.

 

3)      علت منفی شدن جرم ظاهری چوب در آزمایش چیست؟

 

زیرا جرم حجمی آن کم تر از آب است.

 

4)      این که جسم شناور باشد، یا با بدنه ی ظرف در تماس باشد، چه تاثیری در آزمایش می گذارد؟

 

زمانی  که جسم با بدنه در تماس باشد ، بدنه نیز به جسم نیرو وارد می کند ، و بنابر این سیال نیز به جسم نیرویی کم تر مقدار طبیعی وارد می کند.


فشار

برای محاسبه فشار از فرمول زیر استفاده می شود:  

 

 

 

فشار مایعات: 

مایع موجود در یک ظرف نیز به خاطر وزن خود بر بدنه ی ظرف فشار وارد می آورد.

 

فشار مایعات به عوامل زیر بستگی دارد: 

1- چگالی (جرم حجمی): 

فشار با چگالی مایع رابطه ی مستقیم دارد، یعنی هر چه چگالی مایع بیش تر باشد فشار آن نیز بیش تر است. جرم واحد حجم از هر جسم را چگالی آن می نامند.

 

  

2- شتاب جاذبه (g)

فشار درون مایع با نیروی جاذبه ای که در آن قسمت بر مایع وارد می شود رابطه ی مستقیم دارد.

 

3- عمق یا ارتفاع مایع (h)

هر چه عمق یا ارتفاع مایع بیشتر باشد فشار آن نیز بیش تر است. 

 

 

 رابطه ی فشار در درون مایعات به صورت زیر محاسبه می شود. 

ارتفاع×شتاب جاذبه×چگالی=فشار در درون مایعات  

P=h.g.p

 

توجه: اگر در بالای مایع هوا وجود داشته باشد، به سطح آزاد مایع نیرو وارد می کند در نتیجه فشار حاصل از آن، که همان فشار هوا است، را نیز باید در رابطه بالا منظور کنیم این فشار را فشار کل یا فشار مطلق در عمق h از سطح مایع می گویند. 

P=pgh+p0

 

نکته1: مقدار فشار آب در هر لوله، فقط به ارتفاع آب بستگی دارد و به مقدار کلی آب در لوله و سطح قاعده ی آن بستگی ندارد. 

  

 

در این شکل اگر چه شکل لوله ها با یکدیگر متفاوت است ولی فشار در ته همه لوله ها یکسان است. اگر فشار آب در یک لوله با لوله های دیگر متفاوت بود، آب در لوله ها به حرکت در می آمد تا فشار در همه جا مساوی شود.

 

نکته2: به مایع و گازها که روان هستند شاره می گویند. شاره ها در همه جهت ها به طور یکسان فشار وارد می آورند.

 

شناگران و غواصان وقتی در آب فرو می روند فشار آب را نه تنها بر پشت بلکه بر سینه خود نیز احساس می کنند. 

نکته3: فشاری که از طرف شاره (مایع و گاز) وارد می شود عمود بر سطح آن است.

 

 

 

نکته4: وقتی نیرویی از خارج بر شاره وارد می شود، فشار اضافی در داخل آن ایجاد شده و فشار در تمام جهات به تمام قسمت های مایع و دیواره ظرف منتقل می شود.

 

اصل پاسکال:

فشار وارد بر مایع محصور بدون کاهش به تمام قسمت های مایع و دیواره های ظرف منتقل می شود.

از کاربردهای مهم اصل پاسکال، بالابر هیدرولیکی، ترمزهای روغنی، منگنه آبی و ... است.

 

در شکل مقابل با وارد کردن نیروی F به قسمتی از مایع در ظرف محصور، نیروی F به شاخه های اطراف ظرف منتقل شده و مایع در آن ها بالا می برد.

 

 

 

توجه: مایعات به آسانی متراکم نمی شوند یعنی حجم آن ها را نمی توان کم کرد به همین دلیل فشار را منتقل می کنند.

 

  

فشار هوا

می دانید اطراف زمین را اقیانوسی از هوا گرفته است که اتمسفر یا جو نامیده می شود، این توده عظیم هوا به علت وزنی که دارد بر سطح زمین و هر چه روی آن است فشار وارد می کند.

ما فشار هوا را احساس نمی کنیم، زیرا این فشار در همه جهت ها بر درون و بیرون بدن ما وارد می شود.

الف) فشار هوای درون و بیرون این قوطی حلبی برابر است.

 

  

ب ) قوطی پس از تخلیه هوای درون آن.

 

   

 

اگر فشار هوا از سطح بدن برداشته شود، فشار خون در رگها ممکن است رگ و پوست را پاره کند، به همین دلیل در خارج از جو فضانوردان ناگزیرند لباس های ویژه ای بپوشند که درون فضاهای بسته آن فشار ساختگی وجود داشته باشد.

 

توجه: هر چه از سطح زمین به طرف بالا می رویم، فشار هوا کمتر می شود، فشار هوا تقریبا به ازای هر 10 متر یک میلی متر جیوه کاهش می یابد.

 

فشار گازها 

وقتی در یک محیط بسته، مقداری گاز وارد کنیم، مولکول های گاز که پیوسته در حال حرکت و جنبش هستند دائما به دیواره های ظرف برخورد می کند، برخورد هر مولکول با دیواره ی ظرف، نیرویی بر دیواره وارد می کند، به عبارت دیگر، می توان گفت که عامل ایجاد فشار یک گاز بر دیواره های ظرف آن، ضربه های متوالی مولکول های گاز به دیواره است.

 

فشار گازها در یک محیط بسته به عوامل زیر بستگی دارد: 

1) تعداد مولکولهای گاز درون ظرف: 

هر چه مقدار گازی که به یک ظرف در بسته وارد می کنیم بیش تر باشد، فشار گاز درون آن ظرف بیش تر می شود، زیرا با افزایش تعداد مولکول ها، تعداد برخورد آن ها با دیواره ی ظرف افزایش 

  می یابد.

 

2) جنبش و حرکت مولکول های گاز: 

هر چه دمای گاز بیش تر باشد، انرژی جنبشی مولکول های گاز بیش تر شده و فشار آن افزایش پیدا می کند.