چشم انسان
اصلاح نزدیک بینی:
برای اصلاح این ایراد باید افزایش توان همگرایی چشم را به حد معمول برسانیم. برای اینکه مقداری از توان همگرایی چشم را از بین ببریم، از یک عدسی واگرا کننده در مقابل چشم استفاده می کنیم که بسته به توان عدسی از توان همگرایی چشم کاهش می یابد.
حداکثر رویت چشم سالم 15متر می باشد که در چشم نزدیک بین کاهش یافته است. بنابراین وقتی پرتوها از حداکثر رویت به چشم نزدیک بین می رسند، واگرایی عدسی به اضافه همگرایی چشم باعث ایجاد تصویر بر روی شبکیه می شود. پس باید عدسی واگراکننده ، تصویر پرتوهای رسیده از بینهایت را روی کانون حداکثر رویت چشم نزدیک بین بیندازد. بنابراین عینک تجویز شده با فاصله کانونی برابر با حداکثر رویت چشم نزدیک بین خواهد بود.
توان همگرایی چشم دوربین از توان همگرایی حالت طبیعی کمتر شده و تصویر پشت شبکیه و به صورت مجازی تشکیل می شود. در این حالت ، محل تلاقی پرتوها با شبکیه یک سطح است و تصویر واضح دیده نمی شود.
اصلاح دوربینی:
برای تصحیح ایراد چشمهای دوربین باید از عدسی های همگرا کننده استفاده کنیم. در این حالت هم مقدار توان عدسی همگرا کننده از طریق تعیین حداکثر رویت چشم دور بین مشخص می شود.
پیرچشمی ناشی از عدم طبیعی بودن اجزای چشم است. در این حالت اجزای مختلف چشم حداکثر توانهای خود را از دست داده اند. در حالت طبیعی عضله ها با کشیدن یا فشار دادن ضخامت عدسی را تغییر می دهند ولی در این حالت عضله ها توانایی خود را از دست داده اند. و نمی توانند به طور کامل اعمال فشار یا کشش کنند.
در واقع در این حالت دامنه تطابق کاهش یافته است. یعنی حداقل رویت از چشم دور شده و حداکثر رویت به چشم نزدیک شده است. پیر چشمی ، بسته به افراد مختلف از 45 سالگی شروع شده و هر 5 سال به اندازه 0.5 دیوپتری افزایش پیدا می کند.
اصلاح پیرچشمی:
در پیرچشمی باید هم حداقل رویت و هم حداکثر رویت اصلاح شود. بنابراین یا از دو عینک استفاده می کنند و یا از عینک دو کانونی استفاده می کنند که امروزه برای ساخت عینکهای دوکانونی از گرادیان ضریب شکست استفاده می شود.
در این حالت یک یا چند تا از دیوپترهای چشم کرویت خود را از دست داده است. یک سیستم آستیگمات از نقطه نظر اپتیکی معادل یک دیوپتر کروی و یک عدسی استوانه ای می باشد. درعمل چشمهای آستیگمات به سه شکل خود را بروز می دهند:
آستیگماتیزم ساده
آستیگماتیزم مرکب
آستیگماتیزم مخلوط
اصلاح آستیگماتیزم:
برای اصلاح آستیگماتیزم ، باید نقش عدسی استوانه ای را از بین ببریم. این کار با اضافه کردن یک عدسی استوانه ای و جمع توانهای آنها عملی خواهد بود.
نزدیک بینی یکی از معایب چشم است که فرد مبتلا به آن قادر به تشخیص اشیا دور نخواهد بود نزديك بيني
دید کلی
نزدیک بینی یکی از عیوب انکساری چشم است که بیشترین شیوع آن در آسیا میباشد، یعنی آسیاییها بیشتر از دیگر کشورها در معرض ابتلا به نزدیک بینی هستند و خانمها بیشتر از آقایان دچار نزدیک بینی میشوند. بیش از 25% افراد جهان دچار درجاتی از نزدیک بینی هستند (تقریبا 15 میلیون ایرانی). میوپی واژه پزشکی برای نزدیک بینی است. اگر قرنیه نسبت به اندازه چشم انحنای بیشتری داشته باشد یا اندازه چشم نسبت به انحنای قرنیه بیشتر از حد معمول باشد نزدیک بینی ایجاد میگردد.
در نتیجه نور وارده به چشم بصورت دقیق بر روی شبکیه متمرکز نمیشود و وضوح تصاویر کاهش مییابد. واژه نزدیک بینی بدین معناست که شما میتوانید اشیای نزدیک را واضحتر از اشیای دور ببینید. البته اشیای نزدیک در فاصله متناسب با نمره چشم واضح دیده میشود. برای جلوگیری از نزدیک بینی ، دانشمندان تحقیقات زیادی را انجام دادهاند، اما هنوز یک روش کاملا قطعی برای پیشگیری ارائه نگردیده و گفته میشود که عامل وراثت همچنان علت اصلی است. نزدیک بینی با افزایش سن تا حدود 20 سالگی همچنان رو به افزایش است.
علت افزایش نزدیک بینی معمولا رشد جسمی فرد میباشد، تا کنون ثابت نشده است که مطالعه در سنین کودکی ، مطالعه طولانی ، مطالعه در شب ، تماشای تلویزیون از نزدیک و یا استفاده از عینک نامناسب باعث ایجاد نزدیک بینی گردد. بدین ترتیب که با افزایش رشد ، چشم فرد نیز بزرگ شده و با افزایش طول قدامی خلفی آن ، نزدیک بینی افزایش مییابد، البته این تنها دلیل نیست و دلایل متعددی وجود دارد.
دلایل نزدیک بینی
افزایش طول قدامی خلفی چشم : به عبارت سادهتر بزرگ بودن کره چشم. کاهش و افزایش 1 میلیمتر در این طول سبب ایجاد 3 دیوپتر تغییر در نمره چشم میشود.
زیاد بودن قدرت انکساری اجزا اپتیکی چشم : مثلا کاهش شعاع انحنای قرنیه ، بطوری که کاهش و افزایش 1 میلیمتر در شعاع انحنای قرنیه موجب ایجاد 6 دیوپتر تغییر نمره چشم میشود.
افزایش ضریب شکست اجزا اپتیکی چشم : مثلا بالا رفتن ضریب شکست عدسی از بیماری قند (دیابت)، به همین علت است که افراد مبتلا به قند خون در اوایل بیماری دچار نزدیک بینی میگردند.
تطابق بیش از حد (اسپاسم تطابقی) : در این حالت تطابق بیش از حد موجب نزدیک بینی میشود، با وجود اینکه تمام اجزا چشم در حالت طبیعی هستند. (نزدیک بینی کاذب)
انواع نزدیک بینی
نزدیک بینی انحنایی
ناشی از غیر طبیعی بودن وراثتی بودن قرنیه و یا عدسی چشم میباشد، نزدیک بینی کاذب که عامل آن اسپاسم عضله مژگانی است که با تطابق بیش از حد همراه است (نزدیک بینی مصنوعی یا به سبب مطالعه ، استرس ، ضربه ، درمانهایی از قبیل استفاده از قطرههای چشم منقبض کننده مردمک ضد آب سیاه و سولفامیدها).
نزدیک بینی ضریبی
در موارد کاتاراکت تازه شروع شده مشاهده میشود و درآن کدر شدن لایهای ، با افزایش ضریب شکست در هسته عدسی چشم همراه است.
نزدیک بینی موقعیتی
ناشی از نوعی جابجای چشم به سمت قرنیه میباشد.
علائم نزدیک بینی
اولین و مهمترین علامت نزدیک بینی کاهش بینایی در نگاه دور میباشد. افراد نزدیک بین بر حسب مقدار نزدیک بینی خود دچار کاهش بینایی میشوند. این افراد در بینایی نزدیک خود تقریبا مشکلی ندارند، البته اگر مقدار آن کم باشد.
علامت دیگر نزدیک بینی تنگ کردن شکاف پلکی و یا جمع کردن پلکها میباشد. با این کار نزدیک بینها میتوانند اندکی بینایی خود را بهبود بخشند.
از علائم دیگر نزدیک بینی ، فوتوفوبیا (ترس از نور) میباشد. این علامت بیشتر به علت گشاد بودن مردمک افراد نزدیک بین میباشد. دید در شب برای همه یکسان است، اما در مورد نزدیک بینها دید در شب اندکی کاهش مییابد.
علائم دیگر نزدیک بینی بر روی شبکیه چشم ایجاد میگردد که در معاینات افتالموسکوپیک قابل مشاهده است. از جمله کشیدگی پرده شبکیه ، شبکیه پوست ببری ، بزرگ شدن اپتیک دیسک و ایجاد قوس نزدیک بینی.
پیشگیری از بروز نزدیک بینی
از کار طولانی با فاصله کم بخصوص در شرایط نامساعد محیطی پرهیز شود.
تشویق به انجام کارهای عملی که نیاز به مطالعه مستمر نداشته باشد.
تشویق شخص به فعالیتهای ورزشی شدید فاقد خشونت.
تجویز تغذیه دورهای با مواد ویتامین دار مانند کارتن و مواد ضد سیانوزی برای افزایش حساسیت شبکیه.
کنترل دورهای رشد تا پایان مرحله بلوغ.
در اولین موقعیت توصیه بر بکار گیری عدسیهای تماسدار است. این راه کار از محاسن متعدد و مهمی برخوردار است.
تصحیح عیب انکساری
برای کودک و فرد بالغ باید کامل باشد، بخصوص و بدون استثنا باید بصورت مستمر از عینک استفاده شود.
برای شخص بالغ: تجویز همواره یک راه حل میانی است، در اصل نوعی ایجاد تعادل بین نیازهای روزمره زندگی است که نیازمند تیزبینی بهینه میباشند (مثل رانندگی در شب).
نزدیک بینی شدید
تصحیح کامل بندرت برای شخص قابل تحمل است، به همین دلیل اکثر متخصصان کمتر از حد را توصیه میکنند.
ضخامت بارز لبه
میتوان این شکل را با بکار گیری حلقههای کم قطر و انتخاب اشکالی معمولی و گوشههای گرد کم کرد. در صورتی که نتوان ضخامت لبه را کم کرد، آنرا به حلقههای ضخیم و تیره رنگ که به طرف داخل ادامه دارند تصویر مخفی میسازند و یا اینکه از تکنیکهای ویژه بیزته کردن اتوماتیک استفاده میشود.
وزن بیش از اندازه
برای مقابله با آن میتوان از عدسیهایی از جنس پلاستیک و یا قابهای کوچک استفاده نمود.
عیوب ظاهری
یک دلیل آن بازتابهایی به شکل دوایر هم مرکز است که در لبه خارجی عدسی بیشتر مشهود است و به آنها حلقههای نزدیک بینی میگویند. دلیل دیگر قطع شدن پروفیل صورت در پشت عینک است که به دلیل اثر کوچک کنندگی عدسی منفی است.
چند راه حل فنی برای رفع موارد بالا
استفاده از شیشه هایی با ضریب شکست بالا: مثلا شیشههایی از نوع تیتانییوم یا لانتونیوم که هر دو از نوع فلینت سنگین میباشد. قادر به کاهش انحنا و ضخامت لبه میباشد ولی معایب این عدسیها افزایش اجتناب ناپذیری بازتاب و پخش رنگ است که موجب تشکیل هالههای قزح سان میشود.
عدسیهای غیر کروی: این نوع عدسیها از هندسه خاصی برخوردارند، به این ترتیب که در یکی از سطوح انحنا ثابت نبوده و مقطع آن از نوع مخروطی دورانی بیضوی ، هذلولی و سهمی میباشد.
درمان نزدیک بینی
عینک: برای اصلاح دید افراد نزدیک بین از عدسی واگرا استفاده میشود، زیرا در نزدیک بینی توان عدسی چشم که از نوع همگرا است، از چشم سالم بیشتر بوده، لذا فاصله کانونی آن کمتر از فاصله کانونی چشم سالم است. پس تصویر اجسام واقع در فاصله دور جلوی شبکیه ، داخل کره چشم ، تشکیل میشود. چون توان عدسی واگرا منفی است، پس نمره عینک شخص نزدیک بین که همان توان عدسی است، منفی خواهد بود. همچنین چشم افرادی که نزدیک بین هستند، از پشت عینک ریز دیده میشود.
لنز : استفاده از لنز بجای عینک علاوه بر اینکه سبب زیبایی میشود، مانع از افزایش نزدیک بینی میگردد. البته این مقدار زیاد نیست و بسیار جزئی است.
جراحی لیزری: جراحی لیزری بعد از سن 20 سالگی ممکن است، چون تغییرات نزدیک بینی مربوط به سن تثبیت شده است و برای نزدیک بینیهای متوسط (6 تا 10 دیوپتر) و شدید (بیشتر از 10 دیوپتر) بکار میرود
بیماریهای عدسی چشم
پیر چشمی با کاهش قدرت تطابق عدسی، باعث کاهش توانایی فرد در اجرای اعمال نزدیک میشود.
آب مروارید یا کاتاراکت که یکی از شایعترین بیماریهای چشم میباشد بعلت کدر شدن عدسی چشم اتفاق میافتد. در آب مروارید، کدورت عدسی باعث تاری دید دور و نزدیک میشود.
در رفتگی عدسی که با تاری دید شدید مشخص میشود.
همچنین کاهش تطابق عدسی چشم میتواند باعث عیوب انکساری چشم (دوربینی، نزدیک بینی و ...) شود
دید کلی
همه ما در جامعه مشاهده میکنیم که افراد مسن برای دیدن اشیاء نزدیک از عینک استفاده میکنند. تحقیقات زیاد نشان میدهد که شروع پیرچشمی به عوامل مختلفی مثل نژاد ، شرایط آب و هوایی ، تغذیه و عوامل فیزیولوژیک فرد بستگی دارد. بطوری که پیرچشمی در کشورهای اروپایی در سنین 45 تا 50 سالگی اتفاق میافتد، در حالیکه در کشورهایی مثل هند ، عربستان ، کوبا در سنین 40 سالگی اتفاق میافتد و یا این که سیاه پوستان زودتر از سفید پوستان دچار پیرچشمی میشوند. طبق تحقیقاتی که در خصوص شروع سنین پیرچشمی در شهر تهران به عمل آمده ، این سن 37.5 سالگی مطرح شده ، فردی که عادت دارد اشیاء را دورتر از چشم نگه دارد، دیرتر پیر چشم میشود و برعکس شخصی که اشیاء را نزدیکتر به چشم نگه میدارد، زودتر پیرچشمی میگیرد. در مورد اینکه آیا میتوان از پیرچشمی جلوگیری کرد و یا آن را به تعویق انداخت، بایستی گفته شود که تاکنون به این سوال پاسخ مشخص داده نشده و تحقیقات تاکنون نتوانسته است راه حلی را پیشنهاد نماید.
دلیل بروز پیرچشمی
پیرچشمی بخشی از روند طبیعی افزایش سن میباشد و در هنگامی که عدسی چشم قابلیت انعطاف خود را بتدریج از دست میدهد، اتفاق میافتد. اما از دلایل عمده پیرچشمی سخت شدن پوسته عدسی چشم میباشد، دلیل دیگرش کاهش قدرت عضلات جسم مژگانی هست که در این حالت عضلات مژگانی قادر نیستند که انحنای لازم را برای عدسی بوجود بیاورند، به علت اینکه خود این عضلات با افزایش سن دچار اسکلروزیس میگردند. بطور کلی یک سری تغییرات در بدن به علت افزایش سن ایجاد میگردد که غیر قابل برگشت میباشد و پیرچشمی یکی از این تغییرات است، پیرچشمی مساله نگران کنندهای نیست و براحتی قابل درمان است، منظور از درمان همان اصلاح است.
علائم پیرچشمی
کاهش بینایی نزدیک یکی از مهمترین علائم پیرچشمی است. در این حالت افراد برای رؤیت شیء نزدیک و یافتن مورد مطالعه ، سعی میکنند که سر خود را عقبتر ببرند و یا اینکه شیء یا کتاب را دورتر از چشم نگاه دارند و بدین وسیله مقداری از تاری دید نزدیک را برطرف نمایند. در هنگامی که روشنایی کافی نباشد، بخصوص در هنگام عصر که مردمک چشم بازتر میگردد، این مشکل افزایش پیدا میکند.
از علائم دیگر این که فرد پیر چشم خطوط ریز کتاب و یا متن مورد مطالعه را نمیتواند واضح ببیند و تلاش برای واضح دیدن منجر به ایجاد علائمی مثل خستگی چشم ، سردرد ، بخصوص در ناحیه پشت سر ، اشک ریزی ، سوزش چشم و درد چشم میگردد. یکی از رایجترین شکایت خانمهای مبتلا به پیرچشمی در مراجعه به پزشک عدم توانایی آنها در سوزن نخ کردن است.
پیرچشمی بطور میانگین از 45 سالگی به تدریج شروع شده و تا 55 ساگی افزایش مییابد و سپس بدون تغییر پایدار میماند.
اصلاح پیرچشمی
درمان پیرچشمی براحتی توسط یک عدسی محدب صورت میگیرد، نظر به اینکه نقطه نزدیک در افراد پیر چشم از چشم دور شدن است، به کمک یک عدسی همگرا میتوان آنرا براحتی بجای اول خود برگرداند. لذا یکی از مواردی که درمان بسیار موفقیت آمیزی دارد، درمان پیرچشمی است، بطوری که فرد پیر چشم وقتی که عینک مناسب را دریافت میکند، ملاحظه میکند که بطور شگفت انگیزی بینایی خود را باز یافته است. در حالیکه طبق تصورات خود فکر کرده است که به علت پیری بینایی وی کاهش یافته و غیر قابل برگشت است. نظر به اینکه تجویز عینک نزدیک برای افراد مسن به عوامل متعددی بستگی دارد، لذا مهارت فرد تجویز کننده در حصول یک بینایی مناسب برای فرد پیر چشم بسیار موثر است. فاصله کاری یا شغل فرد ، عادت فرد در حین کار یا مطالعه و در نظر گرفتن وضعیت انکساری چشم فرد ، در این تجویز بسیار مؤثر است. لذا عینک نزدیک همه افراد یکسان نمیباشد، از نظر سنی میتوان گفت که افراد مسن در سنین مساوی تقریبا نمرات نزدیک به همی دارند.
پیرچشمی در افراد عینکی
فردی که مبتلا به دوربینی است، زودتر پیر چشم میگردد و هر چه مقدار دوربینی وی بیشتر باشد پیرچشمی زودتر اتفاق میافتد. و افراد نزدیک بین یا پیرچشم نمیشوند و یا خیلی دیرتر پیرچشم میشوند. این بیماری بگونهای هست که در نتیجه آن افراد با دید طبیعی (بدون ضعف چشم) احتیاج به عینک مطالعه پیدا میکنند و افراد نزدیک بین یا دوربین احتیاج به دو عینک یکی برای دور و یکی برای نزدیک یا عینک دو دید (عینک بایفوکال) پیدا میکنند. یک مزیت نزدیک بینی کمتر از 3 دیوپتر این است که این افراد بعد از شروع پیرچشمی میتوانند عینک دور خود را بردارند و قادر به خواندن بدون عینک باشند. بعد از انجام جراحی لیزری برای اصلاح نزدیک بینی ، این توانایی از دست خواهد رفت، چرا که این افراد همانند سایر افراد طبیعی نیاز به عینک مطالعه خواهند داشت. اما افراد با نزدیک بینی متوسط و شدید پس از شروع پیرچشمی علاوه بر عینک دور نیاز به عینک مطالعه هم خواهند داشت و در واقع مزیتی نسبت به افراد طبیعی ندارند. لیزر تاثیری بر روی قدرت متمرکز کننده عدسی چشم نداشته و بنابراین نمیتواند پیرچشمی را درمان کند.
آستيگماتيسم
دید کلی
بسیاری از افراد به همراه نزدیک بینی درجاتی از آستیگماتیسم یا حالت بیضی بودن قرنیه را دارند. آستیگماتیسم وقتی ایجاد میشود که قرنیه شبیه مقطعی از توپ بیسبال است تا توپ بسکتبال. در نتیجه تصاویر بدلیل انکسار نامساوی در قسمتهای مختلف قرنیه کاملا بر روی شبکیه متمرکز نمیشوند و تصاویر چه دور و چه نزدیک تار میشوند. بنابراین افرادی که دچار درجات بالایی از آستیگماتیسم هستند نه تنها همانند افراد نزدیک بین اشیای دور را تار میبینند، بلکه اشیای نزدیک را هم تار میبینند. بنابرین آستیگماتیسم هم به تنهایی و نیز همراه با نزدیک بینی یا دوربینی میتواند دیده شود.
آستیگماتیسم از چه چیزی ناشی میشود؟
هنگامی که نور از یک نقطه خارج از محور به سطح عدسی برخورد میکند، تولید یک دسته پرتو مماسی 'tt و یک دسته پرتو کمانی 'ss میکند. چون این دو دسته پرتو عمود برهم ، باعث کانونی شدن پرتوها در فواصل مختلف از عدسی میشوند، دو تصویر که به ترتیب با T و S برای صفحات مماسی و کمانی نشان داده شدهاند، تصاویر خطی خواهند بود. بین T و S کانون دایرهای خواهد بود که به نام دایره با کمترین ماتی خوانده میشود. مکان هندسی تصاویر خطی T و S برای نقاط مختلف جسم سطوح سهموی خواهد بود.
مقدار آستیگماتیسم
جدایی بین دو سطح در امتداد هر پرتو اصلی از یک جسم نقطهای معیاری از مقدار آسیگماتیسم را برای این جسم بدست میدهد که با مربع فاصله از محور نوری متناسب میباشد. اندازه گیری آستیگماتیسم بر اساس دیوپتر است. آستیگماتیسم بصورت زیر طبقه بندی میشود:
آستیگماتیسم خفیف: کمتر از یک دیوپتر
آستیگماتیسم متوسط: یک تا دو دیوپتر
آستیگماتیسم شدید: دو تا سه دیوپتر
آستیگماتیسم بسیار شدید: بیش از سه دیوپتر
انواع آسیگماتیسم
آستیگماتیسم انواع مختلفی دارد و میتواند به تنهایی، همراه با نزدیک بینی یا دوربینی وجود داشته باشد.
آستیگماتیسم مثبت
هرگاه سطح تصویر خطی T ناشی از پرتو مماسی در سمت چپ تصویر خطی S ناشی از پرتو عمودی باشد، آستیگماتیسم را مثبت مینامند.
آستیگماتیسم منفی
هرگاه تصویر خطی T ناشی از پرتو مماسی در سمت راست سطح تصویر خطی ناشی از پرتو عمودی بیافتد، آستیگماتیسم را منفی مینامند.
چگونه میتوان دستگاهی ساخت که فاقد آستیگماتیسم باشد؟
آستیگماتیسم با فاصله کانونی متناسب است و با تغییر شکل بهبود بسیار اندکی مییابد. با آنکه یک عدسی دوتایی مماس مرکب از یک عدسی مثبت و یک عدسی منفی دارای آستیگماتیسم چشم گیری است، ورود یک قطعه دیگر متشکل از یک بند یا یک عدسی میتواند آن را بسیار کاهش دهد. با فاصله گذاری مناسب مابین هر یک از عدسیهای هر سیستم اپتیکی و یا با مکانیابی مناسب برای روزنه (دیافراگم) اگر بکار آید، میتوان انحنای سطوح تصویری آستیگماتیک را بطور محسوسی تغییر داد. بعد از اصلاح آستیگماتیسم دو سطح سهموی T و S روی هم میافتند که به این سطح پتزوال گفته میشود.
رفع آستیگماتیسم در چشم
در برخی از سیستمهای اپتیکی به انضمام چشم ، حتی پرتوهای نزدیک به محور هم دچار آستیگماتیسم میشوند، زیرا سطح عدسی کروی نیست و بنابراین دارای قدرتهای مختلف در جهات مختلف است، وضعیت به گونهای است که یک عدسی استوانهای در تماس با یک عدسی کروی ساخته شده باشد. در مورد سیستمهای روئیتی یک متخصص چشم پزشکی آستیگماتیسم چشم را بوسیله عینکهایی که قدرت اضافی عدسی استوانهای را با کاهش توان عدسی در آن جهت جبران میکنند، اصلاح میکند. در سایر موارد آستیگماتیسم میتواند سودمند باشد و عمدا در سیستم طراحی میشوند تا نشانهای برای یک موضع آشکارساز نسبت به کانون تولید کند. سیستمهایی که در برگیرنده قدرتهای استوانهای هستند، سیستمهای آن آمورفیک (نابیریخت) نامیده میشوند. افراد اصلاح شده به علت بزرگنمایی یا کوچکنمایی محوری ایجاد شده اشیاء واقع در میدان بینایی را کشیدهتر خواهند دید.
دور بيني
دید کلی
شایعترین نوع عیب انکساری دوربینی است، فرد مبتلا به این عیب در دیدن اشیاء دور مشکلی ندارد، بلکه اشیا نزدیک را بطور واضح نمیبیند. لازم به یادآروی است که تمام انسانها بایستی دوربین به دنیا بیایند تا به تدریج در حین مراحل رشد و افزایش طول قدامی خلفی چشم این مقدار دوربینی از بین برود. این مقدار حدود 2 تا 3 دیوپتر است. با افزایش رشد و بزرگ شدن کره چشم مقدار دوربینی از بین رفته و چشم به حالت طبیعی باز میگردد، اما اگر بچهای بدون دوربینی متولد شود در طی مراحل رشد چشم وی نزدیک بین خواهد شد.
انواع دوربینی و علت آن
دوربینی ساده
معمولا به علت کاهش قدرت دیوپتر یک چشم و یا بعلت کاهش طول قدامی خلفی چشم و یا کاهش ضریب شکست اجزا اپتیکی چشم ایجاد میگردد.
دوربینی پاتولوژیک
معمولا به صورت مادرزادی در شکل یک عارضه ظاهر میگردد، مثلا فقدان عدسی در چشم (آفاکیا) جابجایی عدسی ، تغییرات شکل و انحنای سطح انکساری.
دوربینی Fanctional
این نوع دوربینی به علت فلج عضلات مژگانی و فقدان نیروی تطابق در چشم ایجاد میشود. به علت اینکه در دوربینی پرتوهای نور موازی در پشت شبکیه چشم کانونی میگردند. لذا به کمک عمل تطابق میتوان مقداری از دوربینی را جبران کرد، این مقدار دوربینی را اصطلاحا دوربینی ارادی میگویند. مقداری از دوربینی که با کمک تطابق برطرف نمیگردد، اصطلاحا دوربینی مطلق نامیده میشود. اگر مقدار تطابق بیمار برای از بین بردن دوربینی ارادی را در نظر نگیریم مقدار دوربینی موجود را دوربینی آشکار مینامند. با بکار بردن قطرههای فلج کننده عضلات مژگانی مقدار دوربینی بیشتری حاصل می گردد (به اندازه 1 دیوپتر) که آنرا دوربینی منفی گویند. در حالیکه در افراد طبیعی و نزدیک بین برای مشاهده فواصل دور نیازی به تطابق نمیباشد، افراد دوربین بطور دائم دارای تلاش تطابقی هستند که در نمرههای کم موفق به از بین بردن دوربینی خود میگردند و در نمرههای زیاد به علت عدم توانایی تطابق در از بین بردن دوربینی ، علائم دوربینی بوجود میآید. با افزایش سن تلاش تطابقی کاهش مییابد و نهایتا بین دوربینی آشکار و دوربینی مطلق اختلافی مشاهده نمیشود.
علائم دوربینی
کاهش بینایی ، سردرد بخصوص در ناحیهای پشت سر و گاهی سردرد در ناحیه پیشانی و گیجگاهی ، (اشک ریزش ، قرمزی چشم ، فتوفوبیا (خوف النور) خستگی چشم و خستگی عمومی بدن ، چشمان ریز (به علت کوچک بودن عمق اتاق قدامی گلوکوم یا آب سیاه)
در برخی مواقع به علت ایجاد بلفاریت (شوره زدن مژههای پلک) ، گل مژه و حتی شالازیون شور
کاهش بینایی نزدیک در هنگام مطالعه یا انجام کارهای نزدیک از علائم دوربینی است. در بعضی افراد دوربین مشاهده میشود که در حین کار نزدیک هر از چند گاهی چشم خود را بمدت چند دقیقه بسته و آنرا ماساژ داده و سپس بکار خود ادامه میدهند.
درمان دوربینی
عینک: برای اصلاح دید افراد دوربین از عدسی همگرا استفاده میشود، زیرا توان چشم افراد دوربین از چشم سالم کمتر است. لذا فاصله کانونی عدسی چشم دوربین بیشتر از چشم سالم بوده و تصویر اجسام پشت شبکیه میافتد. نمره عینک افراد دوربین که همان توان عدسی همگرا است، مثبت است و چشم افرادی از پشت عینک درشت دیده میشود.
لنز: یک وسیله اپتیکی برای بر طرف کردن ضعفی چشم است و اولین بار در سال 1887 با استفاده از لایه نازک شیشه شفاف برای محافظت از قرنیه چشم پیشنهاد شد. لنز معادل عینک است و مزایایی نسبت به عینک دارد. چرا که برخی مواقع تصحیح آستیگماتیسم نامنظم با عینک ممکن نیست. یا اینکه چون لنز با چشم حرکت میکند مانع ایجاد آستیگماتیسم مایل میگردد و از نظر زیبایی هم بسیار رضایت بخش است.
جراحی: در این روش اپیتلیوم قرنیه برداشته میشود و بعد از اعمال انرژی لیزر دوباره سرجای خودش گذاشته میشود.
