با نفوذ بیشتر در دنیای ریز ذره ها ، اثرات گرانشی بطور قابل توجهی کمتر می شوند. ولی این مساله تا نقطه معینی صادق است و نقش آنها بطور مشخصی افزایش می یابد. و آنها مانند وضعیتی که در جهان بزرگ وجود دارد به صورت پدیده های فیزیکی غالب در می آیند. در دنیای ریز ذره ها که وجه مشخصه آن فواصل کوچک است، مقادیر انرژی و در نتیجه جرم به اندازه ای افزایش می یابد که از این نظر دنیای ریز ذره ها مشابه پدیده های دنیای بزرگ و فوق العاده بزرگ می گردد و دو جهان مانند گذشته یکی می شوند و به همین دلیل آنها برخی از قوانین طبیعت مشترک هستند.

سیاهچاله ها که نشان دهنده چگالی فوق العاده زیاد ماده هستند، ناحیه دیگری می باشند که در آن وقایع جهانی و میکروسکوپیک باهم یکی می شوند. در اینجا پدیده گرانشی در هر دو حالت عظیم است که در حالت اول بصورت هندسه تغییر یافته فضا و در حالت دوم به صورت اثرات مکانیک کوانتومی بیان می شود.

● بیان ریز ذره ها بوسیله پدیده گرانشی

پیشرف جهان کوچک عقاید و تصورات خارق العاده ای پدید می آورد که نظریه های دانش عادی را نقض می کند و آشکارا نشان می دهد. چنین عقیده ای که معلومات امروزی علمی مفاهیم مطلق و غیر قابل تغییری هستند، پوچ می باشد. به نظر نمی آید که هیچگاه پیشرفت فیزیک و اختر فیزیک به انتها برسد.

فرضیه ذرات بنیادی که همواره وقایع عجیب تری را آشکار می سازد. دائما با مفاهیم پیچیده ریاضی و سایر مفاهیم پیچیده به وجود می آید که با دنیایی که ما را احاطه کرده هیچ گونه مشابهتی ندراد. باید گفت که این فرضیه روز به روز بیشتر با فرضیه کیهانی آمیخته می شود. به عبارت دیگر قوانین طبیعی حاکم بود و نقطه نهایی و متضاد ابعاد جهانی یعنی دنیای ریز ذره ها و دنیای وقایع کیهانی هیچگاه با یکدیگر متناقض نیستند.

● دنیای ریز ذره ها

گمان می رود چنین جریانی بتواند برای ایجاد ارتباط تلفنی با گذشته کمک کند یا ممکن است شخصی خود را به ساعت یازده صبح روز قبل انتقال دهد. چنین چیزی مادامی که دنیای سرعتهای کوچک تر از سرعت نور با دنیای سرعتهای بزرگ تر از سرعت نور برخورد پیدا کند، تناقض می باشد. اگر فقط محدوده سرعت های بالاتر از سرعت نور را مورد توجه قرار دهیم، چین تناقضاتی به وجود نمی آید. تاکنون هیچ یک از اطلاعات تجربی به دست آمده وجود تاکیون ها را به اثبات نرسانیده اند.

● بازگشت به گذشته

دنیای تاکیون ها هیچ نقطه مشترکی با دنیای ما که در آن سرعت ها کمتر از سرعت نور است ندارد. سه نوع ذره ای که هم اکنون ذکر آنها به میان آمد، دارای یک خاصیت مشترک می باشند. ذرات یک گروه تحت هیچ شرایطی نمی توانند به ذرات گروه دیگر تبدیل شوند. از سوی دیگر ، فقط بر اساس دانش جدید می توانیم چنین اظهار نظری را به عمل آوریم. اگر این مسئله را از دیدگاه اطلاعات علمی کامل تری که هنوز ناشناخته است مورد بررسی قرار دهیم، ممکن است که کاملا تغییر نماید. در آن صورت می توانیم فرض کنیم که دنیای تاکیون ها با دنیای ما برخورد پیدا می کند و این بدان معنی است که فرآیندهایی در طبیعت وجود دارند که در جهات نامشخص پیش می روند.

اصل علیت که بر اساس آن علت همیشه مقدم بر معلول است یک اصل اساسی فیزیکی است. به بیان دیگر ، هیچ رویدادی نمی تواند گذشته را تحت تاثیر قرار دهد و موجب تغییر آن چیزی گردد که اتفاق افتاده است، ولی در دنیای ذراتی که با سرعت نور و یا بیشتر از آن حرکت می کنند ، این اصل ممکن است تغییر نماید و علت و معلول با توجه به چارچوب مرجع جای خود را عوض کنند.

در فرآیندهایی که پیام ها با سرعت بیشتر از سرعت نور حرکت می نمایند، تسلسل وقایع (وقایعی که پیش از وقایع دیگر رخ می دهند) به انتخاب دستگاه مختصات بستگی پیدا می کند، در عین حال ، جهت جریان اطلاعات یعنی اساس بستگی علت و معلول تغییر نمی نماید. این مسئله موجب نقص علیت می گردد.

● دنیای تاکیون ها و دنیای ما

عقاید متفاوتی در این مورد وجود دارد. اگر تاکیون ها واقعا وجود داشته باشند، چه می شود؟ در این صورت آنها نوع سوم ذراتی می باشند که برای ما شناخته شده اند. اولین نوع شامل ذراتی است که هیچگاه به سرعت نور نمی رسند. (یعنی تقریبا تمام ذرات بنیادی شناخته شده) ، نوع دوم فوتون ها (کوانتاهای تابش الکترومغناطیسی) و احتمالا نوترینوها می باشند که هر دو آنها با سرعت نور منتشر می شوند. تاکیون ها همواره دارای سرعتی می باشند که از سرعت نور بیشتر است.

● اگر تاکیون ها وجود داشتند؟

در کنار دنیایی با سرعت های کمتر از سرعت نور (جهان تاردیون ، مشتق از کلمه لاتین تاردوس به معنای آهسته) دنیای دیگری وجود دارد که سرعت نور در آن از سرعت های دیگر کمتر است، نه بیشتر (جهان تاکیون مشتق از لغت یونانی تاخیس به معنی سریع می باشد). دنیای دوم کشف نشده است ، زیرا هیچ نقطه مشترکی با دنیای اول ندارد.

در سالهای اخیر ، تعدادی مقاله تحقیقاتی منتشر شده که نویسندگان آنها احتمال وجود ذرات &#۶۵۵۳۳;ابر نور&#۶۵۵۳۳; را که تا کنون نامیده اند، مورد بررسی قرار داده اند.

واقعیت عجیبی که در مورد فرضیه ابر نور وجود دارد، آنست که این فرضیه ، نظریه نسبیت خاص را نقض نمی کند ، بلکه آن را با دنیایی که در آن سوی محدوده سرعت نور قرار دارد سازگارتر و هماهنگ تر می سازد.

● ابر نور

بر اساس نظریه نسبیت هیچ فرآیند فیزیکی نمی تواند در سرعت های بالاتر از سرعت نور در خلا انجام گیرد. بدون تردید ، قابل قبول نبودن این سرعت ها یکی از عجیب ترین فرضیات فیزیک جدید است.

آیا واقعا ممکن است که سرعت های بالاتر از سرعت نور وجود داشته باشد؟